Het is Goede Vrijdag. Toevallig ook de dag waarop ik mijn weekly review doe. (de meest productieve gewoonte die je kunt hebben, volgens David Allen van Getting Things Done)
Laptop scherm open, ik spreek tegen mijn agents. Voel nog steeds opwinding sinds ik met AI agents ben gaan werken die veel saaie cognitieve taken uit handen nemen. Ze stellen snel een rapport samen. Teksten en rapporten vliegen over mijn scherm. 19 projecten, honderden taken, 9 overdue. Rode items bovenaan. Taken die weken geleden af hadden moeten zijn. Projecten die al twee weken niet zijn aangeraakt.
Mijn schouders trekken omhoog. Ik scroll. En scroll. De lijst wordt langer, niet korter.
Een restaurant in Amsterdam, jaren geleden. David Allen zit tegenover me. Hij sipt aan een glas Chardonnay, heeft het naar zijn zin, en ik vraag hem wat maakt dat hij tijdens ons etentje zo relaxed is. Hij kijkt me aan en zegt:
“You can only feel good about what you’re not doing when you know what you’re not doing.”
Ik knik. Ja. Alles onder ogen zien. Dan wordt het rustig.
Terug achter mijn scherm. Dezelfde lijst. Ik zie alles. Het wordt niet rustig. Mijn hoofd vult de stilte in. Dat project dat al drie weken staat. Die mail die ik niet beantwoord heb. Die toezegging van vorige maand.
Ogen dicht
Ik kijk naar het rapport. En dan sluit ik mijn ogen.
Goede Vrijdag. De dag dat iemand (Jezus) alles losliet. Niet de lijst. Niet de onafgemaakte taken. Zichzelf.
Wat als dit mijn laatste werkweek was? Wat als “ik” nu weg val? Wat heeft deze week dan betekend voor iemand anders?
Het verschil
Ik open mijn ogen. Niet het rapport. Iets anders.
Dinsdag. Een collega in tranen. Het is haar allemaal even te veel. Ik blijf zitten. Ben er.
Woensdag. Een vrouw op Zoom. Ze leest voor wat ze in haar purpose statement geschreven heeft. Haar stem trilt. Ze kijkt op. Haar ogen zijn vochtig.
Donderdag. Een vriend van 89 aan de telefoon. Zijn stem is schor maar helder. “Fijn dat je nog aan mij denkt,” zegt hij.
Geen van deze dingen staat op mijn lijst. Maar daar zit het verschil. Niet wat ik nog te doen heb. Maar wat ik deze week betekend heb.
Paaszaterdag
Vorig jaar schreef ik op Goede Vrijdag over loslaten.
Nu snap ik wat dat betekent. Niet kijken naar de overdue items. In dankbaarheid terugkijken. Het leven waar jij afgelopen week deel van uitgemaakt hebt, waar jij op de een of andere manier aan bijgedragen hebt.
Elke vrijdag sterft je week. Het weekend als paaszaterdag — stil, leeg. Daarna verrijst een nieuwe week. Omdat je blijkbaar nog iets te betekenen hebt in dit leven.
Wat is het verschil dat je deze week gemaakt hebt?
Fijne Goede Vrijdag.
—
Wil je ontdekken wat jouw verschil is — niet alleen deze week maar in je leven? Ik begeleid leiders in het vinden van hun True Purpose. Niet als plan maar als kompas. Neem contact op als je daar eens over wilt praten.
